Adım Adım Umreبِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ وَالْفَجْرِۙ ١ وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ ٢ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ ٣ وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ ٤ هَلْ فٖي ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذٖي حِجْرٍؕ ٥ اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۙۖ ٦ اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۙۖ ٧ اَلَّتٖي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِۙۖ ٨ وَثَمُودَ الَّذٖينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۙۖ ٩ وَفِرْعَوْنَ ذِي الْاَوْتَادِۙۖ ١٠ اَلَّذٖينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِۙۖ ١١ فَاَكْثَرُوا فٖيهَا الْفَسَادَۙۖ ١٢ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۙۖ ١٣ اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِؕ ١٤ فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ رَبُّهُ فَاَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبّٖٓي اَكْرَمَنِؕ ١٥ وَاَمَّٓا اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّٖٓي اَهَانَنِۚ ١٦ كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتٖيمَۙ ١٧ وَلَا تَحَٓاضُّونَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكٖينِۙ ١٨ وَتَاْكُلُونَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَمًّاۙ ١٩ وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۜ ٢٠ كَلَّٓا اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ ٢١ وَجَٓاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ ٢٢ وَجٖٓيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىؕ ٢٣ يَقُولُ يَا لَيْتَنٖي قَدَّمْتُ لِحَيَاتٖيۚ ٢٤ فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُٓ اَحَدٌۙ ٢٥ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُٓ اَحَدٌؕ ٢٦ يَٓا اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُࣗ ٢٧ اِرْجِعٖٓي اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةًۚ ٢٨ فَادْخُلٖي فٖي عِبَادٖيۙ ٢٩ وَادْخُلٖي جَنَّتٖي ٣٠
Bismillahirrahmanirrahim. Vel-fecri. Ve leyalin aşri. Veş-şef'i vel-vetri. Vel-leyli iza yesri. Hel fi zalike kasemun li zi hicrin. Elem tera keyfe feale rabbuke bi'adin. Ireme zatil-imadi. Elleti lem yuhlak misluha fil-bilad. Ve semude-llezine cabu's-sahra bil-vad. Ve fir'avne zi'l-evtad. Ellezine tagav fil-bilad. Fe ekseru fihe'l-fesad. Fe sabbe aleyhim rabbuke savta azab. Inne rabbeke le bil-mirsad. Fe emme'l-insanu iza me'b-telahu rabbuhu fe ekremehu ve ne'amehu fe yekulu rabbi ekremen. Ve emma iza me'b-telahu fe kadara aleyhi rizkahu fe yekulu rabbi ehanen. Kella bel la tukrimune'l-yetim. Ve la tehadduune ala taami'l-miskin. Ve te'kulune't-turase eklen lemmen. Ve tuhibbune'l-male hubben cemmen. Kella iza dukketi'l-ardu dekken dekka. Ve cae rabbuke ve'l-meleku saffen saffa. Ve cie yevmeizin bi cehennem. Yevmeizin yetezekkeru'l-insanu ve enna lehu'z-zikra. Yekulu ya leyteni kaddamtu li hayati. Fe yevmeizin la yuazzibu azabehu ehad. Ve la yusiku vesakehu ehad. Ya eyyetuhe'n-nefsu'l-mutmainneh. Ircii ila rabbiki radiyeten mardiyyeh. Fe'dhuli fi ibadi. Ve'dhuli cenneti.
Okunuş, Arapça aslını tam karşılamaz; mümkünse Arapçasından okuyunuz.
Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla. (1) Tan yerinin ağarmasına andolsun, (2) On geceye andolsun, (3) Çifte ve teke andolsun, (4) Geçip giden geceye andolsun (ki, müşrikler azaba uğrayacaklardır). (5) Şüphesiz bunlarda, akıl sahibi bir kimse için üzerine yemin edilmeye değer bir özellik vardır. (6-10) (Ey Muhammed!) Rabbinin, (Hûd'un kavmi) Ad'e, şehirler içinde benzeri kurulmamış olan, sütunlarla dolu İrem'e, vadide kayaları oyan (Salih'in kavmi) Semûd'a, kazıklar sahibi Firavun'a ne yaptığını görmedin mi? (11-12) Bunlar şehirlerde azgınlık eden ve oralarda pek çok bozgunculuk çıkaran kimselerdi. (13) Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kamçısı yağdırdı. (14) Şüphesiz Rabbin, gözetlemededir. (15) İnsan ise; Rabbi onu deneyip de kendisine ikramda bulunduğunda, ona bol bol nimetler verdiğinde, "Rabbim bana ikram etti" der. (16) Ama onu deneyip rızkını daraltınca da, "Rabbim beni aşağıladı" der. (17) Hayır, hayır! Yetime ikram etmiyorsunuz. (18) Yoksulu yedirmek konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz. (19) Haram helâl demeden mirası alabildiğine yiyorsunuz. (20) Malı da pek çok seviyorsunuz. (21) Hayır, yeryüzü (kıyamet sarsıntısıyla) parça parça olup dağıldığı zaman, (22-23) Rabbinin buyruğu ve saf saf dizilmiş olarak melekler geldiği ve o gün cehennem getirildiği zaman, işte o gün insan (yaptıklarını birer birer) hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ona nasıl faydası olacak!? (24) "Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaydım" der. (25) Artık o gün, Allah'ın edeceği azabı kimse edemez. (26) Onun vuracağı bağı kimse vuramaz. (27) (Allah şöyle der:) "Ey huzur içinde olan nefis!" (28) "Sen O'ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!" (29) "(İyi) kullarımın arasına gir." (30) "Cennetime gir."
Kur'ân-ı Kerîm89:1-30 · Metin: Diyanet Mushafı · Meal: Diyanet İşleri Başkanlığı Meali